hierbij een review van de door ons geteste Mcintosh C2800 voorversterker/DAC én Phono
INLEIDING:
Op een zeer hete zonnige dag waarbij de klanten massaal het strand hebben opgezocht hebben we de tijd genomen om de nog niet vaak geteste Mcintosh C2800 voorversterker eens stevig aan de tand te voelen.
De eindversterkers van Mcintosh zijn door verschillende schrijvers zeer uitvoerig getest en dus nemen we de vrijheid om de C2800 op andere eindversterkers aan te sluiten om de klank (en verschillen) te proeven.
Mcintosh geeft in de beschrijving geen uitgangsimpedantie aan en dus is een match met een eindversterker een luistertest.
Wel zijn er 3! eindversterker uitgangen beschikbaar waarbij de eerste (main) de “normale”uitgang is en de tweede en de derde respectievelijk een “high pass” en “low pass” uitgang is .
Hiervoor is in de C2800 een ingebouwde instelbare crossover gebouwd om speakers aan te sturen in bi-amping.
In de default (standaard) instelling gebruik je de eerste uitgang voor een 2 kanaals eindversterker .
Ingangen zijn er meer dan voldoende beschikbaar in zowel RCA als XLR. (3xXLR en 4xRCA en 2xPhono)
Ook is de Mcintosh voorzien van een ingebouwde DAC met 7! ingangen waaronder ook de eigen “MCT”16 bit ingang om een zo goed mogelijke verbinding te hebben voor bv een sacd speler.
Natuurlijk is er een HDMI ingang beschikbaar die wel alleen geluid ondersteunt en geen beelden naar de tv stuurt.
Er zijn 2 Phono ingangen met ieder een ground aansluiting die wel vrij groot is dus aardkabeltjes met een kleine diameter wordt wat lastiger aansluiten.
U kunt aan de voorzijde in het uitgebreide menu van het toestel de instellingen doen voor de element keuze voor zowel mm en mc elementen
Omdat de instellingen zeer uitgebreid zijn behandel ik die niet allemaal hier maar kunt u die nalezen op de site van Mcintosh zelf:
https://www.mcintoshlabs.com/products/preamplifiers/C2800
Als laatste aan de achterzijde is een netwerk aansluiting beschikbaar waarbij het toestel de firmware update’s kan doen .
UITERLIJK
Ik wordt altijd wat sceptisch , kijkend naar een enorme hoeveelheid licht en meters in een toestel dat is bedoeld voor geluidsweergave , en groene verlichting onder buizen is niet helemaal mijn “ding” maar natuurlijk is dat een mening en smaak en zijn er andere mensen die dit prachtig vinden.
ík ben blij dat het kan uitzetten in het menu en laat de buisjes zelf voor de minimale verlichting zorgen.
aan de voorzijde zijn er natuurlijk de kenmerkende grote blauw verlichte meters (waarvan ook de verlichting aan of uit kan) , een helde verlicht Mcintosh logo in dezelfde kleur als de groene buisverlichting en een matrix display dat zeer overzichtelijk is.
Het gewicht is voor zo’n grote kast best laag met nog geen 20kg.
Er zijn geen Handels aan de voorzijde en eenmaal in de kast ziet het er strak en profie uit.
POWER ON
Aanschakelen gaat door de rode duidelijke knop rechts onder en het display licht meteen op met de boodschap dat de buizen worden opgewarmd.
Dit duurt zo’n 2 minuten en daarna staat het display in de modus waarbij het is uitgeschakeld.
Over de buizen….er zijn er 4 aanwezig waarbij er 2 zijn voor de Phonotrap en 2 voor het eigenlijke voorversterkergedeelte , waarbij de algehele versterking een nette 15db bereikt.
Met de linker draaiknop aan de voorzijde kiezen we de ingang en als de knop lang ingedrukt wordt komen we in het menu voor bv de benaming van de ingangen en instellingen van de Phono. De verschillende menu keuzes worden door de knop te draaien gekozen en met de rechter draaiknop gewijzigd.
De rechter draaiknop is de volume regelaar en het volume is bij het aanzetten van de C2800 hetzelfde als bij het uitschakelen.
Er is voor het uit en aanzetten een elektronische “demping” ingebouwd om de welbekende “plop” weg te laten voor de eindversterkers.
EINDVERSTERKERS
Zoals eerder gemeld kiezen we voor andere eindversterkers in de setup en de keuze is uiteindelijk gevallen op 2 mono blokken van “audio Analogue ” (Donizetti)
.https://www.hansaudio.nl/product/audio-analogue-bellini-en-donizetti-anniversary/
De versterkers zijn zeer krachtig en hebben een vrij neutraal karakter wat een vleugje warmte heeft . Hierdoor kunnen we kiezen uit een groot scala van speakers .
SPEAKERS
Om een goede indruk te hebben van de Mcintosh is het belangrijk dat we het testen op een setup die we door en door kennen en weten hoe het geluid veranderd op verschillende apparaten die we wisselen.
De Donezetti’s in dubbel mono uitvoering worden gevoed door een Auralic Altair G2.2 én een Aurender A20.
Als voorversterkers wisselen we regelmatig tussen Mark Levinson 5206 , Esoteric N-05XD , en een exoot ; de Avantgarde acoustic XA-Pré , waardoor we de set door en door kennen maar ook de karakters van de voorversterkers erop kennen.
En dus is een vergelijk een eerlijke voor de Mcintosh , maar het gaat nu specifiek om dit toestel en niet de wedstrijd welke beter is.
In de winkel hebben we meerdere luisterruimtes waarbij de audio continu wisselt . In de showroom zelf staat de setup die meestal wat langer staat en waar we de hele dag naar luisteren. Hierdoor is het het geluid in ons brein gebeiteld en als we een component wisselen horen we direct het verschil en de details.
De speakers die er ten tijde van deze test op speelden zijn de Peak consult Sonora ,
.https://www.hansaudio.nl/product/peak-consult-sonora/
KLANK
We warmen de Mcintosh alvast op door het op een andere set aan te sluiten in een andere luisterruimte en gaan eens een aantal nummers luisteren op de bekende set met als voorversterker de Mark Levinson.
De speakers en de versterkers maken een fantastische match en de Mark Levinson doet daar niets voor onder.
Ik begin met “Winter”van Tori Amos. de live uitvoering (Tori Amos – Crucify @ Montreux 1991)
Ik raad u aan eerst even de youtube video te kijken en dan pas te luisteren met een mooie installatie.
Vervolgens gaan we verder met “Runaway van Aurora”
En als laatste referentie spelen we “Freya Ridings , Lost without you”
Als in alle rust met een bak koffie de nummers heel goed in ons brein zijn ingebakken wisselen we snel van de Mark Levinson naar de Mcintosh.
Volume omhoog …..nummer kiezen , vooral stil zijn en wachten op het begin van Tori.
Het publiek zwelt aan …de piano begint en ik hoor Tori ademen en in gedachten zie ik haar (doordat ik de video kan dromen) vol liefde naar het publiek lachen en haar lippen raken de microfoon wat klinkt alsof ze voor me zit en mij aankijkt…Als ze begint te zingen vergeet ik heel even adem te halen , Het beeld is ronduit fantastisch en de afstand van het publiek (waar ik me virtueel onder begeef) en Tori zelf is zo tastbaar en echt dat als ik mijn ogen sluit ben ik er echt even. wow…..Ik heb deze uitvoering al heel vaak gehoord maar nog nooit zo betrokken geweest erbij.
Natuurlijk moet ik laten weten wat de voorversterker doet en zijn kwaliteiten beoordelen , maar ik vergeet het bijna ..eerst even afluisteren. kom er zo op terug.
Volgende nummer van Aurora…..Hierbij ben ik beter in staat om te beoordelen. Hierbij valt het op bij de inslag van het laag dat het vol is..heel vol. in onze vrij grote ruimte is het niet té maar er is heel veel laag aanwezig . Het maakt het nummer levendiger maar ook iets meer “onecht” , maar wel prettiger om te blijven luisteren.
“luisteren we naar electronica of naar muziek” is de vraag dan , met de Mark Levinson was er in de tonen iets meer balans maar wel een “platter of leger” geluid en belevenis.
Stemmen zijn mooi rond en vol en nooit schel , maar missen niets aan detail .
Dan mag Freya haar kunsten opnieuw tentoonspreiden . Haar stem is niet heel hoog maar er is een randje van “lucht” omheen dat het hoog lijkt te maken. bij een aantal installaties heb ik dat randje als scherp ervaren wat het minder prettig maakt om te blijven luisteren .
Dit verschijnsel heb ik ook bij “Eva Cassidy” . Ook hier zit een wolk om haar stem die prachtig is in de juiste installatie maar vervelend kan zijn op een iets te analytische setup.
Met de Mcintosh is het zoals het hoort en evenals bij Tori hoor ik de stem in alle facetten maar nooit een elektronische vervelende kant eraan.
Het stereobeeld is wederom fantastisch en ruimtelijk beeld ook.
CONCLUSIE
Meer muziek draaien doen we natuurlijk maar om een volle dag aan muziek hier te schrijven is niet echt waar iemand op zit te wachten. uiteindelijk was de Mcintosh het leidend onderwerp van de review.
In het begin heb ik geschreven dat ik wat cynisch ben voor veel “poespas”op een elektronisch apparaat in de vorm van verlichting en meters , maar voor de voorversterker van Mcintosh gaat dit zeker niet ten koste van het geluid.
Ruim €13.000 euro voor een voorversterker is best grote uitgave , maar absoluut gerechtvaardigd voor de C2800!
Als eerder genoemd is het ruimtelijk beeld zeer goed en de opnames worden heel erg waarheidsgetrouw weergegeven en het podium is groot.
Nergens maakt de versterker het kleiner of benauwd, er is altijd lucht en volume.
Er is een DAC aanwezig met 7 aansluitingen en een Phono trap waar we in een latere test op terugkomen maar in het kort doet ook deze goed zijn werk en is zeer mooi geïntegreerd in de voorversterker.
Als er een punt is waaraan de voorversterker iets aan het geluid veranderd is het het laag dat vrij overdadig is , er kan een nummer zijn waarbij het teveel zou kunnen zijn maar tot nu bij ons is het heerlijk om te hebben en het geeft iets meer emotie en cachet aan het geluid maar ook aan de gehele installatie die “volwassener”klinkt en groter.
Kortom , Mcintosh heeft een zeer zeer mooie voorversterker op de markt gezet en als ik de aankoopprijs niet zou weten zou ik op een veel hogere aanschaf hebben gegokt
Wordt dit onze nieuwe referentie ?:)
Mcintosh